Nisan ayından bu yana sürekli gündemimizi meşgul eden bir sorun var. Kimimize göre terör, kimimize göre Kürt sorunu, kimimize göre K. Irak meselesi olarak tanımlanan bu sorun, zirve noktasına ulaşmak ve başka bir mecraya geçmek üzere.

Şüphesiz ki, olanlar üzerine birçok değerlendirme yapmak mümkün ama yaşadığımız acıların tarifi mümkün değil. Yine de bundan sonrasına yönelik bir takım konulara işaret etmek faydalı olacaktır.

PKK hızla tasfiye olma sürecine girmiştir. Bundan sonra silahlı mücadelesini, DHKP-C ve TİKKO gibi örgütlerin yaptığı şekilde sipariş üzerine eylem yapacak hücreler halinde devam ettirecektir. Örgüt içerisinde, büyük patrona sadakatinden şüphe edilenler, Türkiye’ye ya teslim edilecek veya başka bir şekilde tasfiyeleri sağlanacaktır. Sadakatinden emin olunanlara gelince, bunlar uzak ve rahat yerlerde uykuya yatırılacak ve olası ihtimaller için bir kenarda tutulacaktır. Alt düzey kadrolar ise büyük ölçüde İran içlerine geçerken bir kısmı da K. Irak ve Avrupa’da sosyal yaşama tekrar katılacak veya Türkiye’de hücre halindeki hayatlarına devam edeceklerdir. PKK’nın tasfiyesi ayrılıkçı Kürtlerin mücadelesinde önemli bir ekseni ortadan kaldıracağından dolayı Kürt ulusal/ulusalcı çerçevesi tamamen Barzani yönetiminin çatısı altında toplanarak, bir nevi birlik ve bütünlük sağlanacaktır.

Öte yandan PKK’nın tasfiyesi sadece bizim değil, aynı zamanda K. Irak yönetiminin ve ABD’nin (bundan sonra) işine gelmektedir. Zira K. Irak yönetiminin Irak içerisinde federal yapıda, istediği gibi silahlı güç oluşturma imkânına sahip olması, başka silahlı organizasyonların bölgede varlığını gereksiz hatta tehlikeli kılmaktadır.

Meclise girmesi engellenmeyen ve terör örgütü ile birlikteliğini her fırsatta ortaya koyan DTP, siyasal alanda Kürt meselesini sahiplenme görevini etkin bir şekilde sürdürmeye devam edecek ve bundan sonra daha da güçlenecektir. Özellikle uluslararası terör konseptinin hedefi PKK’nın tasfiyesi ile daha rahat ve saygın bir hale gelmesi, DTP ‘ye boyundan büyük bir etkinlik sağlayacaktır. Şimdiden PKK’nın elinden gidip Askerleri almaları, bütün uç tavır ve söylemlerine rağmen meclis çatısı altında tutulmaları, gelecekte üstlenecekleri misyonla ilgili fikir vermektedir. ABD, PKK’nın tasfiyesi karşısında siyasal alanda Kürt hareketlerine daha açık ve büyük destek vermeyi bölgede temel bir politika haline getirecektir ve şimdiden bizim buna razı olduğumuzun işaretleri mevcuttur. DTP, silahlı bir uzantının yük ve tehdidinden kurtulmanın rahatlığı ile ABD tarafından tek önder yapılan Barzani’ye daha yakın durarak Kürt ulusal bütünlüğünün bir parçası olacaktır. Bu durum, orta vadede ABD planları açısından Irak’ın federatif yapıya sahip olması kadar büyük bir öneme sahiptir.

Başbakanın ABD ziyareti öncesinde karşılıklı hediyeleşmeler yaşandı. ABD, PKK’yı ortak düşman ilan etti. K. Irak yönetimi PKK bürolarını kapatmaya başladı. İran, Irak’ta yönetimdeki Şiileri PKK’ya karşı harekete geçirdi. Merkezi Irak Hükümeti bazı isimleri teslim etmekten ve ortak operasyondan söz etmeye başladı. Bölgedeki bütün aktörler PKK’dan bir parça koparıp birbirlerine jest yapma yarışına girdiler. Unutmadan, bizim ABD ve K. Irak yönetimine hediyemiz de İstanbul’da yapılan toplantıda yayınlanan bildiri ile Irak’ın federatif yapısını tanımak oldu. Bunun anlamını hepimiz çok iyi biliyoruz!..

Evet, her şey sandığınız kadar çok da kötü değil. Yani Ordumuzun topyekun Irak’a girmesi, Türk-Kürt çatışması hatta Türk-ABD çatışması ihtimali ve bölgesel bir savaş söz konusu değil. Ancak TSK’nin, üçlü konsept tarafından çerçeveleri (yer, zaman, hedef v.s) sıkı bir şekilde belirlenmiş bir operasyon yapması ve Türk kamuoyunu rahatlatması olasılığı mevcuttur.

Her şeyin çok kötü olmaması, şimdilik tabiidir!

Başkan Bush, şapkadan asıl tavşanı Başbakanın ziyaretinde çıkaracak. Her şeyi çok kötü bir hale getirmemenin karşılığında ne talep edecek, hep birlikte göreceğiz. Gazete sayfalarında veya Tv yorumlarında değil, hayatın içinde ve ayrıntılarda maharetle saklanan bu gerçeği zamanla hepimiz fark edeceğiz.