Anadolulu tarihçi Herodot, “Babil, yeryüzünde bilinen bütün şehirlerin ihtişamını yaşar” demişti. İşte o güzel Babil'in son kralı Baltazar bir gece sarayında eğlenirken, sarayın duvarlarında birden esrarlı kızıl harfler çizen bir el görünür. Bu harflerin manasını kimse çözemez. Kudüs'ten sürülen Yahudiler arasında yaşayan Danyal çağrılır. Danyal, krala der ki: 'Bu yazılanlar Mane, These, Phares kelimeleridir. Bunların anlamı ise; Sayıldı, Tartıldı ve Parçalandı demektir...' Kral Baltazar, Danyal'ın sözlerine iltifat etmez... Hatta kırılır küser... Ama aradan kısa bir süre geçtikten sonra Baltazar'ın devleti çöker, parçalanır... İşte mitolojide bu kehanetlere endişe verici kehanet adı verilir. O topraklarda yaşayan Baltazar’ın gördüğü gelmekte olan çöküşü, muhtemelen o toprakların yabancısı Heredot göremez.

Bardağın dolu tarafına bakıldığında ekonomik anlamda Cumhuriyet tarihinin en parlak günlerini yaşayan Türkiye’ye ve bunu gerçekleştiren AKP iktidarına özellikle İngiliz basınının dizdiği övgüler bana bu öyküyü hatırlattı. Ruhlarını derin bir Protestan ahlakı sinmiş, pragmatik İngilizlerin; toplumumuzda yaşanan derin yarılmayı hissetmesini bekleyemeyiz. Muhtemelen yüzde 35’i aşacak bir AKP elitinin Baltazar gibi bunun keyfini çıkarması da son derece insani… Ancak, biz biraz bardağın boş tarafına bakalım ve 23 temmuz ile başlayacak süreçte gerçekleşmesi muhtemel Menetekel kehanetlerini AKP için sıralayalım…

Cumhurbaşkanlığı seçimi AKP açısından tam bir mayın tarlası olacak. Muhtemelen yüzde 35’ün üstünde bir oyla iktidara gelmiş bir AKP, iktidarını devam ettirmek için kendi iktidarından biraz daha taviz vererek bir Cumhurbaşkanı seçecek. Hükümet olacak ama iktidar olamayacak…

Her ne kadar şu an için sıcak bakmasa ve ihtiyacı olmayacak gibi görünse de dışarıdan DTP destekli bir hükümet dahi AKP’nin boynunda uzun yıllar ağır bir yük olarak kalacak…

Muhtemelen 2 yıl içinde küresel likiditenin yavaşlaması ile birlikte ekonomi soğuma tehdidi ile karşı karşıya kalacak. Sokaktaki adam için bunun anlamı işsizlik olacak. Muhtemelen AKP’nin Güney Amerika usulü Peronvari sosyal yardımları bu noktada pek işe yaramayacak...

MHP ve DTP’lilerin yer aldığı bir Meclis her oturumunda bir gerginlik ihtimali taşıyacak. Ümit Özdağ gibi daha radikal liderleri yedeğinde barındırmanın baskısıyla MHP liderliği daha sert bir siyasi üslup takınacak. AKP de bu ortamda bir tercih yapmak zorunda kalacak.

Bu ortamda Kuzey Irak’a bir operasyon gerçekleşirse muhtemelen AKP destek verecek. Bu parti içindeki Kürt kökenli bazı milletvekillerini rahatsız edecek. Bu nedenle AKP, Güneydoğu’da DTP dışında temsil edilen tek parti ayrıcalığını yitirecek.

AKP, başörtüsü sorununu çözememiş bir muhafazakar parti olarak, kendi mythos’u aşınmaya devam edecek. Siyah kadınların çabaları ile Meclis’e girmiş beyaz/en azından gri AKP milletvekili kadınların varlığı gibi konular tabanda sorgulanmaya başlanacak.

İktidarın nimetleri tükenmeye başlayınca, ki kısa vadede böyle tehlike pek görünmüyor, tabandaki rahatsızlık daha da artacak. Türkiye tarihinde üst üste 3 defa seçim kazanan bir parti olmadığı düşünüldüğünde bir sonraki seçimlerde AKP’nin iktidardan düşmesi partiyi gerçek anlamda bir tercihle karşı karşıya bırakacak: Ya gerçek anlamda merkeze kayacak ya da daha muhafazakar bir siyaset izleyecek.

Bu seçimlerde ideolojik ayağı daha da boşalan siyaset, daha popülist bir tarza kayacak. Uzan’ın profili daha da yükselirken Sarıgül solda popülizmin liderliğini üstlenecek.

23 Temmuz itibarıyla Merkez sağda arayışlar başlayacak. Elindeki iktidar imkanlarının da katkısıyla AKP’nin merkez sağ tabanını önemli ölçüde kapsamış olması merkez sağ açısından çamur sahada maça çıkmak anlamına gelecek.

Eğer bu ihtimaller gerçekleşirse Danyal’ın kehanetlerini AKP için hatırlayın, “Mane, These, Phares”…