Ergenekon adı verilen soruşturma nihayetlenmiş değil. Mahkemeye sunulduğu açıklanan iddianame için herhalde ‘Ümraniye Davası’ demek daha doğru.

İddianame açıklanırken, genelde ağır ceza gerektiren hallerde, suçun mahiyetini ifade için kullanılan ‘azmettirme’ sözcüğüyle niteleme yapıldığına göre, muhtemelen yargılamanın bu safhasında savcılık, emekli Tuğ. Veli Küçük’ün çevresinde teşekkül ettiği iddia edilen grubun eylemleriyle sınırlı bir tabloyu mahkemenin değerlendirmesine sunacak. Ve yine anlaşılan o ki savcılık, Danıştay saldırısını gerçekleştiren kişiden, kimlerle ilişkili olduğu konusunda geçmişte yaptığı açıklamaların, mahkemede verdiği ifadelerin aksi istikamette bir itiraf almış durumda.

Veli Küçük konusunda kamuoyunda yaygın, pek çok kişinin benimsediği bir kanaat var...

Ancak söz konusu kanaatin odak noktası emekli generalin ‘darbe örgütlediği’ değil, çete oluşturduğu!.. Dolayısıyla Ergenekon Davası derken kastettiğimiz şey çok farklı ve bu

konuda duyumun, dedikodunun, zannın ötesinde bir şeyler söyleyebilmek için herhalde ek iddianamenin ortaya çıkmasını beklemek gerekecek.

Özetle ‘Ergenekon Treni’nde farklı vagonlar, aynı vagonda farklı kompartımanlar olmasından kaynaklanan, bundan dolayı ilk bakışta bütünlük ifade etmeyen bir görünüm var.

Tabii bu trenin bir lokomotifinin olması gerektiğini de unutmamak kaydıyla.

Geçmişte ‘Vatan Elden Gidiyor Çetesi’ başlıklı üç yazı yazmıştım. Nokta Dergisi’nin açıkladığı darbe günlükleri sonrası TSK’nin demokrasi dışı çözüm hevesleri ile kendisine ciddi zarar vermeye başlayan unsurlardan kurtulma kararı aldığını, bunun yeni bir dönemin başlangıcı olacağını anlatıyordum:

“Yayına konu olan TSK bünyesiyle ilgili iddialar herhalde kurum içinde ve NATO ittifakının gerektirdiği ölçülerle silahlı kuvvetlerin uluslararası ilişkileri çerçevesinde irdelenmiş olmalıdır.

Ve sonuçta ordunun 28 Şubat 1997’den 27 Nisan 2007’ye yaşanan tecrübeleri de değerlendirerek ‘demokratik sürecin korunması’ konusunda kararlılık içine girdiğini görmemek mümkün değildir. Bu, ‘Vatan Elden Gidiyor Çetesi’nin tetikleyeceği kimi anarşik/provokatif olaylarla silahlı kuvvetleri, özellikle ordunun komuta kademesini tahrik hesabı yapan ‘devlet çekirdeği’nden dışlanmış odağa ümit bağlayanların hesaplarının boşa çıkışıdır.”

Bu alıntıyı yapmaktan muradım, bugünün şartlarında faklı değerlendiriyor olsa da ‘Ergenekon Operasyonu’nun AKP’ye karşıt güçlere gözdağı verme amacıyla Tayyip Erdoğan’ın yönlendirmesi ve kontrolunda gerçekleşmediğidir.

Görünen tabloda züccaciyeci dükkanına giren fil misali savcının kırıp döktüğü, kaş yapayım derken göz çıkardığı şeyler var kuşkusuz; ama şüpheniz olmasın ki, bunları hiçbiri bizi yaşadığımız sürecin ordunun bilgisi ve mutabakatı dışında işlediği hükmüne götürmeye yetmez. İster AKP yandaşlığı adına ister ‘Ulusalcılık’ diye ifade edilen çizgi adına yapılsın; kışkırtmaların şu ana kadar TSK’yı farklı bir tavır almaya yöneltmemiş olması da kuşkusuz gelecek konusunda herkesin ümitlenmesini gerektiren bir durumdur.

Mehmet Ali Kışlalı öteden beri ordunun kamuoyuyla iletişim sorunu bulunduğunu yazar. Onun nezaket cümleleriyle ifade ettiği husus, ordunun ne ne zaman konuşacağını, ne de neyi nasıl konuşacağını bilmediğidir. Umalım ki 28 Şubat diye isimlendirdiğimiz hadiseden bu yana yaşananlar, silahlı kuvvetlere, niyet farklı olsa da demokrasi dışı söylem ve müdahalelerin istenen sonucu vermediğini, aksine ordunun halkla arasını açtığını göstermiş, mesafeyi kapatma arzusunu uyandırmış olsun. Ve bunun işaretleri silahlı kuvvetler adına yapılacak açıklamalara yansısın.

Bu bakımdan Ergenekon Davası’nın bundan çıkan sonuç ne olursa olsun herkes için bir iç muhasebe fırsatı, dolayısıyla şans olduğunu düşünüyorum.