Helal olsun Emine Hanım’a

HERKESLERİN "Aman da aman... Majesteleri gelmiş" diyerek sevinçli bir telaş, tatlı bir heyecan içine girdiği...

Herkeslerin "Kraliçe ve ben" vurgulu bakışlar attığı...

"Başbayan" Hayrünnisa Hanım’ın, soğukkanlılığını epeyce kaybederek, türban modernizasyonunda zorlamanın da zorlaması bir çabaya giriştiği...

Abdullah Gül’ün, smokin yorumunda olayı abartıp siyah yerine parlak gri papyon takarak bir tür sünnet çocuğu kıyafetine büründüğü...

Dizlerini hafifçe kırarak "reverans" yapmayı ayna karşısında öğrenip Kraliçe’nin karşısında uygulamaya çalışan kadın konukların itici gayretkeşlikler içine daldıkları...

Haftalar öncesinden smokin siparişi verenlerin heyecanlarını bastırmayı başaramadıkları...

Televizyon habercilerinin smokinlerini çekip Çankaya önünden heyecanlı sunumlar yapmaya kalkıştıkları...

Çankaya seçimini "Bu maçı alcez... Başka yolu yok" diyerek bir tür müsabakaya çevirenlerin, "Alcez dedik aldık... İşte Kraliçe ile de yemek yiyoruz... Var mı ötesi?" edasıyla hava bastıkları...

Bir ortamda... Daha doğrusu böyle bir hengame içinde...

Orada olmayı en fazla hak ettiği halde orada olmamayı tercih eden...

Başbakan Tayyip Erdoğan’ın eşi Emine Erdoğan’a, buradan bütün kalbimle bin selam yolluyorum...

İster Hayrünnisa Hanım’la arasının limoni olmasından olsun...

İster "Gül çifti"nin Çankaya ısrarına tavır koyma amacıyla olsun...

İster Hayrünnisa Hanım’ın türbanı modernleştirme çabasına gıcık kapmasından olsun...

İster Köşk dolaylarında sergilenen aşırı heveskarlığı yadırgamasından olsun...

Hiç ama hiç fark etmez...

Gerekçesi ne olursa olsun Emine Hanım’ın orada olmamayı seçmesi çok cool bir davranıştır... Çok klas bir tutumdur... Çok kıranta bir tavırdır...

Bu tavırda...

Bir yandan "Çankaya türbana açık ama ben buna rağmen orada olmamayı tercih ediyorum" şeklinde özetlenebilecek şahane bir mesaj vardır...

Bir yandan da "Kraliçe" bile gelse koşa koşa gidilmez soğukkanlılığı ve vakarı vardır...

Ne diyeyim? Helal olsun Emine Hanım’a...